çok uzun zaman oldu buraya bişiler karalamayalı, fotoğraf koymayalı, insanlarla iletişim kurmayalı... Çok şey değişti hayatımda, tahmin edebileceğinizden, tahmin edebileceğimden fazla... Yeni insanlar girdi hayatıma, bazılarının yaşamına adapte olabildim, bazılarıyla iyi zamanlar geçiremedim. Özel olmasını istediğim ve önce bunu başarı sonra hayatımı, zamanımı belki en önemlisi duygularımı inciten insanlarda oldu bu süreçte. Çok yalnız hissettiğim, nefes almanın bile fazla geldiği dönemlerden geçtim. O günden bugüne çok az insan vardı yanımda. Çok arkadaşım, dostum dediğim insanlar kendi hayatlarıyla meşguldü. O zaman anladımki gerçekten hayatına giricek insan senin hayat arkadaşın olmalı. Çünki yaşlandığında, bu hayatta tek başına kaldığında, bişeye ihtiyacın olduğunda sana elini uzatacak tak kişi o. Herkes bi gün kendi hayatını kurucak ve dostluklar sadece biryere kadar.

Bu uzun arada hep kötü şeyler olmadı tabii... İşe girdim, bilgeadama gittiğim sıralarda gelecek kaygılarım çoktu. İşe girdim, bukadarla kalmadım birde 2 yıllık bi anlaşma imzaladım beğendiler beni.

Doğum günüm geldi, aramasını beklediğim çok insan vardı. Tahmin etmediğim insanlar bile hatırladılar ama yinede eksik bişiler vardıı... Karar verme zamanıydı. Hayatımda kimler olmalıydı??... Çok düşündüm ve öncelikle çıkarlarımı düşündüm. Kimin bana yararı var? manevi olarak ... saymaya çalıştım ama saymama gerek yokmuş, çok azmış zaten, Doğum günümü bile hatırlamayan insanlarla ne paylaşabilirdim ki. Ben o gün doğmuştum ve onlar için iyiki doğmuş olmalıydım. Hemen msn imi açtım çok iyi ve sıkı bir temizlik yaptım ardından telefonumu elime aldım, rehbere bakındım ve ordada sıkı bir temizlik yaptım. Artık kimseye ulaşamazdım, rehberim ve msn deki insanlar tamamen yokolmuştu benim için. Yok saydım hepsini... Artık yola çok az, hatta "hiç" insanla devam ediyorum. Yalnız mıyım. evet hem de çok. Peki bundan şikayetçi miyim? hem evet hem de hayır. Beni yoksayan insanlarla devam ettiğimi sanı kendimi avutmaktansa "bu kalabalığın içinde yapayalnız hissetmeyi" tercih ediyorum. Ama sohbetleri insanları bazen özlüorum, ama bazen....


* Beni bu aralar sadece kim mutlu ediyor ve kendimi kıymetli kılmamı sağlıyor : Ozan

* Bu aralar kimi özlüyorum : beni mutlu eden insanları

* ben bu hayattan ne istiyorum : sadece hayatımı paylaşabileceğim bişey!!

* bu süreçte ben en çok neden üzüldüm : hayatımı tamamen mahvettiğini sandığım nefes almayı istememe sebeb olan biri için.

* bu süreçte en çok neden mutlu oldum : İnsanların bir kere aşık olma hakları vardır ve onu kullandım ama başarılı olamadım derken aslında öyle olmadığını anladığım anda.

* en son neye güldüm : hatırlamıyorum bu aralar çok gülüyorum ofiste.

* en son ne aldım : River island dan çanta aldım






burayı seviorum, herşeye rağmen, burda sadece sanatın değil aynı zamanda kurulan arkadaşlıkları, hoş sohbetleri özlüorum. nagiciğimide özledim. Çok tatlı bi insansın nagi.

Çok güzel zamanlar geçirmiştik özge...

çok gülerdik mervecan....

ve adını hiç bilmediğim ama çok iyi insanlara benzettiğim birçok deviantart üyesi arkadaşlarım.. ben sanırım geri döndüm bana kaldığımız yerden iyi fotoğraflar çekmeyi, çektiğim fotoğrafları yapıcı bişekilde eleştirerek öğreticeksiniz. benden kaçış yok